تشدید فشارهای اقتصادی بر جمهوری اسلامی، عامل اصلی اتخاذ رویکردهای تهاجمی از سوی تهران ارزیابی می‌شود. سناتور برجسته آمریکایی، لیندسی گراهام، با اشاره به حمله اخیر به شناورهای دریایی، این اقدامات را نشانه‌ای آشکار از استیصال رژیم در برابر انزوای فزاینده اقتصادی خواند. وی معتقد است که سیاست‌های تحریمی، توانایی‌های ایران را در ابعاد مختلف به شدت کاهش داده و این‌گونه واکنش‌ها، صرفاً حرکاتی عصبی در برابر فشارهای بی‌سابقه است. این مقام عالی‌رتبه با خطاب قرار دادن رئیس‌جمهور سابق، دونالد ترامپ، بر لزوم برقراری مجدد اقتدار در تنگه هرمز تأکید کرده است. گراهام هرگونه تلاش ایران برای ادامه برنامه‌های هسته‌ای و غنی‌سازی اورانیوم خارج از چارچوب توافقات بین‌المللی را فاقد مشروعیت دانسته و هشدار داده است که تکرار سناریوی برجام، که به زعم او به تهران در دستیابی به اهداف منطقه‌ای کمک کرد، مطلقاً نباید پذیرفته شود. این موضع‌گیری، حاکی از شکاف عمیق در رویکردهای سیاست خارجی آمریکا نسبت به ایران است؛ در حالی که دولت فعلی بر احیای توافقات دیپلماتیک تمرکز دارد، جناح محافظه‌کار کنگره خواستار حداکثر فشار و انزوای کامل تهران است. این دوگانگی، آینده مذاکرات و روابط احتمالی را با ابهاماتی جدی روبرو می‌سازد و هماهنگی در پیام ارسالی به ایران را دشوار می‌کند. از منظر تحلیلی، تشدید تنش در تنگه هرمز، که یکی از حیاتی‌ترین شریان‌های انرژی جهان است، می‌تواند پیامدهای اقتصادی و امنیتی گسترده‌ای برای جامعه بین‌المللی به همراه داشته باشد.