در عصری که ادعاهای آزادی، دادگری و آرامش، تنها زمانی اعتبار می‌یابند که ریشه‌هایشان در دل احترام به کرامت ذاتی انسان و حقوق خدشه‌ناپذیر او جوانه بزنند، «اعلامیه جهانی حقوق بشر» همچون فانوسی در تاریکی، افق همبستگی و پایبندی مشترک به ارزش‌های انسانی را روشن ساخته است. این سند که در دل خاطرات تلخ بشریت از جنگ و بیداد شکل گرفته، پاسخی قاطع به ندای وجدان جمعی است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با اشراف بر اهمیت این موضوع، این اعلامیه را به عنوان یک دستاورد بی‌بدیل برای همه مردمان معرفی نموده تا با الهام از اصول آن، گامی استوار در جهت صیانت از حقوق بنیادین هر فرد برداشته شود. این منشور، فراتر از یک سند، نقشه راهی است برای ساختن جهانی عادلانه‌تر و انسانی‌تر، چه در سطح داخلی کشورها و چه در عرصه بین‌المللی.